blu-ray rip @ 23.976 fps Ondertiteling: Peter Bosma https://subscene.com
Madison, Delaware.
Mam, zochten ze echt nergens anders een conrector?
Zoals waar? - Guantánamo Bay?
Te heet.
Noord-Korea? - Die hebben niet teruggebeld.
Detroit?
We zijn er.
Kom nou.
Een tuin, dat heb je niet in New York. - Stop maar met aanprijzen.
Ik blijf omdat ik van je hou. - En ik van jou.
En omdat ik wettelijk pas op m'n 18e het huis uit mag.
Deze keuken is groter dan onze flat. - We koken niet.
Zo veel ruimte om het afhaaleten op te zetten.
Hoor je dat? - Ik hoor niks.
Precies.
Live uit New York: m'n zus Gale, met als speciale gast m'n neef Zach.
Geef me eens een knuffel.
Ik deed een soort Saturday Night Live.
Jeetje. Je draagt geen felle kleuren. Dat kan zo niet.
Wat goed om je te zien. - Jou ook.
Even goed kijken. Hij wordt elke keer knapper.
Bedankt, tante Lorraine. - Zo'n mooie jongen.
En hij was zo'n lelijke baby. - Daar is ie.
Hij is nu knap. Het is niet dat hij nou weer lelijk wordt of zo.
Nee, het gevaar is geweken.
Een cadeautje, omdat ik zo cool ben.
Van m'n nieuwe mannenlijn.
Kijk maar eens goed. - Te gek.
Een limited edition. Je zult er weinig mannen mee zien.
Ik kan me sowieso niet voorstellen dat iemand 'm draagt.
Kijk eens of ie past.
Nu? - Ja, probeer eens.
Ja, dat is te gek.
Ik ga even wat dozen uitladen.
Schat. Hou de pet op, anders verbrand je.
En hij staat je goed. - Cool.
Heel handig.
Ben jij de nieuwe buurjongen?
Ja, aangenaam.
Hoe ver was het rijden vanuit New York?
Ik zie het aan die mooie pet van je.
Deze? Nee.
Dit is een cadeautje van m'n tante.
Het is ook een cadeautje voor iedereen die jou ermee ziet lopen.
Ik ben Zach. - Hannah.
Hannah.
Ik moet gaan.
Goed gesprek.
Hallo, wij zijn de nieuwe buren.
Ik en m'n moeder.
Cadeautje. - Zie je dat hek?
Zie je dat hek?
Blijf aan jouw kant.
Blijf uit de buurt van m'n dochter en van mij...
dan hebben we geen probleem.
Onze buurman is een hele aardige man.
Mr Shivers? Die is hier een paar jaar terug komen wonen.
Heel mysterieus. Heel sexy.
Hij ruikt lekker. Munt vermengd met lichaamsgeur.
Het werkt. - Niet mijn type.
Ik herinner me die dag.
Gaat het, schat?
Ja, sorry.
Ik ga alvast m'n kamer inrichten.
Hoe gaat het met hem? - Het is zwaar.
Hij praat er niet over.
Hopelijk helpt een andere omgeving.
Hoe gaat het met jou?
Hopelijk helpt een andere omgeving.
Toe maar, Zach. Eén vinger is een rechte bal, twee een effectbal.
Je moet mij het teken geven.
Zie je? Pa is niet perfect. Nee.
Hij mag één vangfout maken. Kijk naar m'n vingers.
Je moet blokken. Niet opspringen, dan vliegt de bal je voorbij.
Ga klaarstaan.
Schat, gaat het?
Ja, op die babyfoto's lijk ik inderdaad net een kleine Gollem.
SPULLEN VAN PA
Nieuwe vrienden. Nieuwe vrienden.
Wat doe je?
Ik ga naar m'n werk. Een beetje onderwijzen, een beetje besturen.
Cool. Ik ben hier nieuw, wat al lastig genoeg is.
Ik kan beter niet met de conrector naar binnen lopen.
Geef me een minuutje voorsprong.
Afgesproken. Ga je je best doen? - Dat kan ik je niet beloven.
Ik beloof het.
En portieren op slot doen... Dat is niks voor jou.
60 seconden vanaf nu. 60, 59, 58, 57, 56, 55.
Wil iedereen gaan zitten?
Snel, graag.
Iedereen, zitten.
Oké. Rustig.
Sorry. Pardon, mag ik even?
Oké, cool.
Dus jij bent de nieuwe.
Ja. - Cool.
Hoi, Taylor.
Hoi, Chump.
Noemt ze je Chump? - Inderdaad.
Ik heet eigenlijk Champ. Maar ik ben al blij dat ze tegen me praat.
Drie. Twee.
Eén.
Stil.
Goedemorgen.
Ik wil onze nieuwe conrector voorstellen, Miss Cooper.
Ik hoop dat jullie haar net zo zullen respecteren als mij.
Wie was dat?
Miss Cooper.
Hallo. Ik wil namens de hele schoolleiding zeggen...
dat we uitkijken naar het feest op vrijdag.
We blijven er maar over twerken.
Nee, toch?
Ze is nog erger dan de vorige. - Dat is m'n moeder.
De vorige was fantastisch. - Ik weet niet eens wat twerken is.
Neem jij iemand mee naar het feest? - Nee.
Ik denk dat ik ook maar alleen ga.
Zullen we samen gaan?
Samen? - Niet echt 'samen'.
Niet samen dansen of zo.
Hoewel, als iedereen gaat dansen, hebben we de meiden voor het uitkiezen.
En als laatste: doe voorzichtig, en veel plezier.
Hier. Sms me maar. Al m'n info staat erop.
M'n adres en het nummer van m'n kluisje.
Wie met z'n kont naar z'n partner toe danst, mag meteen naar huis.
Echt meteen.
Is daar iemand?
Liet ik je schrikken?
Je sprong wel een meter hoog.
Ik spring heel veel. Zo blijf ik zo goed in conditie.
Dat is mooi.
Ik zag je niet op school.
Zocht je me?
Het viel me gewoon op. - Ik krijg thuisles.
Van je vader?
Hij lijkt me...
aardig.
En heftig. En wat gespannen.
Neem het niet persoonlijk. Hij mag niemand.
Is hier ook wat leuks te doen, behalve je buren laten schrikken?
Er is wel iets wat ik leuk vind.
Kom mee.
Waar gaan we heen? - Het wordt leuk.
Weet je echt waar je heen gaat? - Ja, kom nou.
Deze kant op.
Ga je me soms vermoorden?
Ik kijk het even aan.
Ja, ga maar achter de onbekende aan het bos in.
We zijn er bijna, bangerik.
Nog iets verder.
Wacht hier.
Waar is 'hier'?
Moet je kijken.
Wat vind je ervan?
Dat had ik niet verwacht.
Wat is dit?
Het is jaren geleden neergezet, maar het geld raakte op.
Nu staat het hier maar.
Dit is m'n favoriet.
Wat doe je? - Ben je bang? Ik doe dit zo vaak.
Nee, alleen was m'n laatste tetanusvaccinatie alweer even geleden.
Ik haat dit soort plaatsjes.
Kom nou.
Je kunt het. Niet omlaagkijken. - Weet ik.
Je valt niet. - Dat was ik ook niet van plan.
Zie je nou wel?
Oké, ik ben hoog boven de grond.
Cool, hè?
Ja, je kunt heel ver kijken.
Waarom ben je hierheen verhuisd?
M'n moeder vroeg me: Waar zou je het allerliefste willen wonen?
En ik zei: Mogen we alsjeblieft verhuizen naar Madison? Dat is m'n droom.
Ben je altijd zo sarcastisch? - Nee, niet altijd. Meestal.
Sorry.
M'n vader is vorig jaar overleden.
Wat rot voor je. - Ik denk er niet zo veel meer aan.
En jij?
Ik heb m'n moeder nooit gekend en we verhuizen steeds.
Dat is balen. - Het valt mee.
Mag ik je iets heel serieus vragen?
Wat dan?
Hoe komen we beneden?
Is er een plan? Hoe kom je normaal beneden?
Gaat niet. Je zit vast.
Dat je die suikerspin hebt opgegeten.
Het enge is dat hij eigenlijk nog best goed smaakte.
Bedankt. Dat was de minst vreselijke tijd tot nu toe.
Wat lief van je.
Echt waar.
Ik zet dinsdags en donderdags het vuil buiten.
Als je iemand wilt besluipen, vind ik dat prima.
Ik hou het in gedachten, bangerik.
Hannah, wat doe je buiten?
Het spijt me.
Laatste waarschuwing. Blijf uit onze buurt...
of er gebeurt iets heel ergs.
Ik geloof u.
Wat is x?
Het stelt niks voor. - Begrijp het nou.
We praatten alleen maar. Waarom mag ik geen vrienden hebben?
Dat weet je wel. - Je kunt me niet de hele tijd opsluiten.
Je mag die jongen nooit meer zien.
Doe nou even rustig.
Ik hoorde gegil. Is Hannah oké? - Je hebt niks gehoord. Opgehoepeld.
Mam.
Wil je quinoa eten?
Hannah zit in de problemen. - Wie is Hannah?
Alarmnummer.
Ik woon aan Monroe. Er is iets ernstigs gebeurd.
Zach, wat is er?
Mogelijk huiselijk geweld.
U bent aangehouden.
Enthousiasme is goed, maar zo ver zijn we nog niet.
Ik ben agent Stevens. Dit is leerling-agent Brooks.
Het spijt me van daarnet. - Dat hoef je niet te zeggen.
Je doet het geweldig.
We zijn gebeld voor een mogelijke 10-16.
En dat is?
Niet zeggen.
Huiselijk geweld? - Klopt.
Echt?
Vreemd, want ik ben hier alleen en heb niks gehoord.
Hij liegt.
Waar is Hannah? Ik hoorde haar gillen.
Hannah is m'n dochter.
Ze woonde bij mij omdat haar moeder alles op een rijtje moest zetten...
met haar nieuwe man. Ze is gisteren naar Londen teruggevlogen.
Lijkt me plausibel. Onze excuses. Sorry voor het storen.
Surround sound. Ik wist niet dat ik geen audiofiel mocht zijn.
Wat voor 'fiel'?
Dat betekent dat hij van dure audioapparatuur houdt.
Het spijt me zo. Ik ben Gale Cooper, uw nieuwe buurvrouw.
Prachtig huis hebt u. - Dank u.
Fijn dat u even langskwam met uw charmante zoon en de politie.
Het spijt me echt.
We vallen niet graag eerzame burgers lastig.
Sorry, u doet helemaal niks verkeerd.
U kunt een aanklacht indienen tegen de knul.
Rustig aan.
Kijk boven maar. - Zal ik hem taseren?
Nog even niet.
Weet je wat de straf is voor valse aangifte?
Drie jaar. - Bijna. Een waarschuwing.
Mam, je gelooft hem toch niet? Surround sound?
Hou op. Ga naar huis.
Het spijt me zo, agenten.
Geeft niet. We moeten zorgen dat uw zoon behandeld wordt.
Ja, hij is aan de drugs. - Inderdaad.
Prettige avond.
Gale.
Ik ben het. Lorraine. - Ik zie je.
Je zus.
Fijn dat je er bent.
Ik moet naar het dansfeest. Ik wil Zach niet alleen laten.
Het is een tiener die moeite heeft zich aan te passen.
Hij is echt toe aan een gezellig avondje knutselen met z'n tante.
Ik vind het zo rot als we ruziën. - Het wordt wel beter.
Laat me er even langs. En alles draait om Zach vanavond.
We gingen dus sushi eten en bestelden allebei kip-teriyaki.
Dat was echt geen toeval.
Daarna heeft hij niet meer gebeld. Jammer, want hij was heel leuk.
Hij lachte niet om m'n grappen, maar er was wel een klik.
Het maakt me ook niet uit, hoor. Ik moet naar m'n medium luisteren.
Ze zegt: Date nooit losers en stap nooit in een vliegtuig.
Ik wist het. - Denk je dat hij hard to get speelt?
Of, waarschijnlijker: hij is z'n mobiel kwijtgeraakt bij een brand.
Ja, dat denk ik. - Ik ook.
Ik heb maandag een proefwerk waar ik voor moet leren.
Dat ga ik de hele avond doen. Kom niet in m'n kamer.
Later. - Welterusten.
Ik ga hem bellen. Ik ben bang dat hij dood is.
Hierheen.
Help jij mij meisjes versieren of help ik jou?
Ik moet je iets zeggen. Ga liggen. - Nee, dit is m'n nieuwe pak.
Waar zijn de meisjes? - Dat was gelogen. Ik heb je hulp nodig.
Dus er zijn geen meisjes? - Eentje.
Ze zit gevangen in dit huis en haar pa is een psychopaat.
Heeft ze een vriendin?
Ik meen het.
Je zei dat er meisjes zouden zijn. Maar er is een psychopaat.
En ik draag een pak. Hoe weet je dat hij weggaat?
Ik heb gebeld of hij naar het bureau wil komen.
Kijk maar uit. - Je krijgt alleen een waarschuwing.
M'n broek wordt vies.
Daar is ie.
Kom mee.
Kom.
Dat wordt een fikse stomerijrekening.
Heb je dat in New York geleerd? - Nee, van YouTube.
Blijf hier op de uitkijk. - Alleen?
In het donker?
Ja, Champ. Op de uitkijk.
Als Shivers terugkomt, maak je een geluid.
Even voor de duidelijkheid: als ik gevaar zie, hol ik de andere kant op.
Waar ben ik?
Je zou op de uitkijk staan. - Dat doe ik ook, alleen dan hierbinnen.
Op de uitkijk betekent dat je buiten staat te kijken.
Moet je horen, Zacharias.
Ze zeggen dat tieners niet bang zijn voor de dood.
Maar ik ben angstig geboren.
Ik was vroeger op de schommel al doodsbang.
Je gaat niet dood. Tenminste niet vandaag.
Het komt goed. - Ja, ik stel me aan.
Berenvallen.
Wie legt er nou berenvallen in z'n kelder?
Kom.
Buiten is het veilig. Daar zijn geen berenvallen.
Ik heb een spinnenweb ingeslikt.
Deze kant op.
Daarboven.
Het komt uit die kamer.
Hannah?
Vreemd. Alsof die geluiden uit deze boekenkast komen.
Het is een oud huis.
Wauw, moet je zien.
Vogelverschrikkers! Het spookt bij de buren.
Help, hij leeft!
Dit zijn Kippenvel- manuscripten. - Wat moet hij met kinderboeken?
Kinderboeken helpen je om in slaap te vallen. Deze houden je wakker.
R.L. Stine. Wat is er met hem gebeurd?
Verdwenen of zo. Kom.
De Verschrikkelijke Sneeuwman van Pasadena. Daar woont m'n oma.
Na dit boek durfde ik niet meer bij haar langs.
Dit is niet de boekenclub. - Waarom zitten ze op slot?
Wie doet dat nou? Misschien ligt er wel ergens een sleutel.
Als je dat zo belangrijk vindt... Kijk, mysterie opgelost.
En nu terug...
Kijk uit.
Zach? - Hé, Hannah.
Wat doe je in m'n huis?
Ik dacht dat je vastgeketend was.
Waarom dacht je dat? - Ik hoorde je schreeuwen en belde...
de politie. - Wegwezen, allebei.
Momentje.
Ik ben Champ. Aangenaam.
We gaan vanavond naar het feest. Kom ook.
Neem een vriendin mee. Maakt niet uit hoe ze eruitziet.
Heb je een boek opengeslagen?
Ja, het ligt hier ergens.
Ik zet het wel terug. Hier ligt het.
Niet opendoen.
Wat gebeurt er? - Wees zo stil mogelijk.
M'n pa vermoordt me.
Wacht. Zach.
HELP, HIJ LEEFT!
Hannah, wacht.
Wacht nou. - Ga naar huis, Zach.
Wat gebeurt er? - Geen tijd. Ik moet gaan.
Zach, wacht. Luister.
Stop. - Gast, wat doe je nou?
Laat me los.
Dat is de Verschrikkelijke Sneeuwman. Die heet niet voor niks zo.
En hij kwam uit een boek. Dat is niet normaal.
Ik ga achter Hannah aan.
Ik heb gelezen wat ie met Pasadena heeft gedaan.
Ze is daarbinnen. - Zij niet alleen.
We moeten de politie bellen.
Heb je die weleens gesproken?
Je hebt een punt.
Zie je de krassen op die muur?
Ja.
Ik vraag het maar even.
Gil jij zo?
Ik kan er niks aan doen.
Deze kant op.
Gaat ze hem een verhaaltje voorlezen?
Hoe kan dat ding uit een boek komen?
Hij is hierbinnen.
We hebben een geweer nodig. - Nee, een tank.
Wacht, hij is van sneeuw.
Vlammenwerper. - Zak zout.
Stil. Je kunt hem niet doden.
Snoep.
Kijk uit.
Snel. Hij is afgeleid.
Kom nou. - Laat me los.
Hou op.
We moeten hem weer in dat boek zien te krijgen.
Dat mag ie zelf doen. - Ik ben niet dichtbij genoeg.
Doe het boek nou open. - Wacht.
Doe het boek open. - Nog niet.
Nu.
Het boek.
Hannah, wat doe je?
Hij mag het boek niet pakken.
Gaat het? - Jongens, wegwezen.
Kom mee.
Hierheen.
Goed idee. Gassen met dat ding.
Slecht idee. Kom eraf.
Rennen.
Deze kant op. Hierin.
Snel.
Allemaal de auto in. Nu.
Wat gaat u met ons doen? - Stil.
Het is maar een vraag. - Ze wilden me helpen.
Blijf weg, zei ik. Maar de jeugd van tegenwoordig luistert niet meer.
Had je niet De kleine hamsterwinkel kunnen openslaan?
U bent hem, hè?
U bent R.L. Stine.
R.L. wie? Ik weet niet wie dat is.
O nee?
Gelukkig maar. Want z'n boeken zijn prut.
Wat doe je?
Ik weet niet welke ik stommer vind. Monsterbloed of Wormen eten!
Je ziet al van mijlenver hoe het afloopt.
Hou op met Stephen King nadoen.
Steve King mocht willen dat hij zo goed kan schrijven als ik.
En ik heb veel meer boeken verkocht.
Veel meer boeken.
Pap.
Je gezicht wordt weer rood.
Ongelooflijk. Bent u R.L. Stine?
Bent u dat? Echt?
Mag ik even een foto maken? - Nee.
Toe, dat mag heus wel. - Nee.
Weg met dat ding.
Ik wou even een foto voor m'n Instagram.
Laat eens kijken dan.
Alstublieft.
En nu? - Trek je pyjama aan en ga slapie doen.
Morgen denk je dat je het gedroomd hebt.
Wacht.
Ga pakken. We gaan weer verhuizen.
Wat wil je nu gaan doen?
Zach, gast.
Ik vind het hier leuk.
Begrijp het nou.
Waarom kunnen we niet normaal zijn?
We zijn geen normaal gezin. Ga pakken. - Ik ben er helemaal klaar mee.
Tieners.
Jullie hadden wel dood kunnen zijn.
Dat was slecht gemikt, zeg.
Ga naar huis. - U moet dit eerst uitleggen.
Ik kan het niet uitleggen.
We waren bijna opgegeten door een sneeuwpop. Hoe kan zoiets?
Goed dan.
Waar begin ik?
Toen ik klein was, moest ik binnen blijven vanwege m'n allergie.
Alle kinderen gooiden stenen tegen m'n raam en scholden me uit.
Dus creëerde ik m'n eigen vrienden, monsters, demonen, geesten...
om al die kinderen bang te maken.
Voor mij werden ze echt.
En op een dag werden ze...
ook werkelijk echt.
Mijn monsters sprongen van de pagina.
Zolang de boeken dicht zijn, zijn we veilig.
Maar als ze opengaan...
Je hebt net gezien wat er dan gebeurt.
Ik ben allergisch voor stofmijt.
En dus?
Ik heb ook allergieën, dus ik snap het.
Waarom praat ik met jou? Hannah, kom.
Sorry.
Kom.
Jij neemt A tot M, ik M tot Z.
En hou de vleesetende planten uit de buurt van de aliens.
O nee. Hij toch niet?
Hallo, Papa.
Hoelang is het geleden?
Het voelt als een eeuwigheid.
Wie zijn je nieuwe vrienden? - Dat zijn we niet.
Slappy, goed om je te zien.
Heb je me gemist? - Natuurlijk.
Wat is het plan?
Je wilt iets leuks met me doen. De buurt terroriseren?
De stad verwoesten? Gekkenhuis.
Ja, ik ga Madison verwoesten. En dat kan ik niet zonder jou.
Jeetje. Ik krijg helemaal...
Hoe heet dat ook alweer? Kippenvel.
Wat is hij eng.
Wat ben je toch grappig. Zo'n slimme buikspreekpop.
Noem je me nou een pop?
Wil je me weer opsluiten?
Nee, doe niet zo gek.
Ik weet wanneer je liegt, Papa.
Slappy is nu helemaal niet happy.
Hij gaat nooit meer terug op de plank.
Niet doen, Slappy.
Het is tijd dat ik eens een keer aan de touwtjes ga trekken.
Dit wordt het beste verhaal dat je ooit hebt geschreven.
Al je kinderen komen spelen.
Goddank, hij is weg. - Mijn god, hij is weg.
Met alle boeken.
DE BETOVERDE AUTO
DE WRAAK VAN DE TUINKABOUTERS
Die is echt heel spannend.
Je hebt net een demon bevrijd:
een buikspreekpop met een Napoleoncomplex.
Ik heb maar één boek opengeslagen.
Het is de schuld van de Sneeuwman. - Toch mag ik jou niet, knul.
Hij zit op slot.
Via de keuken.
Waarom staat die hier? - Geen idee.
Misschien zijn ze vriendelijk.
Niet vriendelijk. Absoluut niet.
Hij zit op m'n gezicht.
Absoluut niet vriendelijk.
Pap.
Ik red u wel.
Sorry, gaat het?
Klaar?
Trekken.
Pak hem.
Sorry.
Help me. - Trekken.
Help me nou.
Aan de kant.
Help me even.
Snel.
Doe 'm dicht.
Heb je ze allemaal?
Maak me los.
Ik had wat anders verwacht. 'Kom hierheen, er zijn meisjes.'
Weg hier. Naar de kelder.
Die zit op slot. - Niet meer.
Je hebt ingebroken.
Kijk uit voor de berenvallen.
Waarom berenvallen? - Snel.
Vooruit.
Doe 'm op slot. Snel.
Kon u niet schrijven over regenbogen en eenhoorns?
Dan verkoop je geen 400 miljoen boeken.
In Amerika?
Wereldwijd, maar dat is nog steeds veel. Hou je kop.
Wat is dat?
Hij verbrandt de boeken.
Dan kunnen de monsters niet terug. Het is de wraak van Slappy.
Dat is een goeie boektitel.
Sorry, ik wil wel remmen, maar ik kan niet bij het pedaal.
Dit is m'n nieuwe bestseller. Heel bloemrijk.
Het wordt nog wel wat erger dan niet kunnen bellen.
Ik ben totaal de weg kwijt.
We worden aangevallen. Bellen is onmogelijk.
Totale chaos en iedereen staat machteloos.
Wat is het? - Ik weet het niet.
Het is The Blob.
Die met Steve McQueen.
Ken je die film niet?
Ik heb thuis een LaserDisc. We kunnen...
De stroom is weer uitgevallen.
De hele avond al.
De noodverlichting springt zo vast wel aan.
Daar ligt een buikspreekpop.
Noem je me nou een pop?
Hij praat. Wat is dat?
Ik doe niks. Ik ben ongewapend. Ik kom een verhaaltje voorlezen.
Mond dicht. - Dat houdt me niet tegen.
Handen in het zicht. - Jullie zijn ontheven van je functie.
Geen beweging.
Hallo, jij bent vast verdwaald.
En geen penning.
Je krijgt wat water en daarna gaan we je baasje zoeken.
Is hij knap?
Is hij vrijgezel?
Wil hij misschien bij z'n vrouw weg?
Goed, nou even niet morsen.
Even uitkijken.
Je hebt vast veel dorst.
Iedereen is bevroren.
Pap, wat is er gebeurd?
Wacht.
Godzijdank. Het is m'n vader niet.
Wat doen we nu? - Ik kan niks zonder die manuscripten.
Misschien kunt u de monsters terugschrijven in de boeken.
Ja, goed idee.
Heb je enig idee hoeveel werk dat is voor al die monsters?
Ik heb al last van m'n handen. - Het is een goed idee.
Eentje maar. Eén verhaal voor alle monsters.
Gewoon één verhaal met alle monsters die ik ooit heb bedacht.
Briljant. Geweldig idee. Hij is een toppertje, hoor.
Hebt u een beter idee?
Een veel beter idee.
Nee, nu even niet.
Dan moet u gaan schrijven op een computer.
Hier staat er eentje. We breken wel in.
Ik heb mijn typemachine nodig.
Ik heb elk verhaal op die Smith Corona geschreven. Die typemachine is...
speciaal.
Hij heeft een ziel.
Met iets anders werkt het niet.
Waar is ie dan?
Maak je geen zorgen. Op een veilige plek.
Toe nou.
Eén streepje maar.
Net deed ie het nog.
Hersenen.
Ik wou je niet laten schrikken. Nou ja, wel. Maar op een leuke manier.
Gaat alles wel goed?
Ik moet m'n zoon bellen, maar ik heb geen bereik.
Niemand. Heel gek.
Wat is er met m'n mobiel?
Geen bereik.
Slappy heeft de zendmast vernield. Zou ik ook doen.
Hij wil ons isoleren.
Wat was dat?
De onzichtbare jongen. Een irritant joch.
Duw hem eruit. Raam omhoog.
Hij heeft z'n das.
Zet je schrap.
Niet cool.
Alles oké?
Ja.
Kijk uit.
Alles goed met iedereen?
Die stond er ineens.
Heb ik over een reusachtige bidsprinkhaan geschreven?
Nou weet ik het weer. - Rijden.
Wat doet u? - Ik moet wel wat zien.
Rijden.
Kijk uit. - Linksaf.
Niet rechtdoor. - Rechtsaf.
Wil iemand anders soms rijden?
Waarom verzint u zoiets geks?
Het ligt me kennelijk goed.
O nee, m'n auto.
Hij had nog zo weinig op de teller.
Hoe ver zijn we van school? - Niet ver.
We gaan wel via de begraafplaats.
De school ligt vlak achter het bos.
Hoe weet je dat? - Ik ga soms op verkenningstocht.
Wanneer? - 's Nachts, als je slaapt.
Huisarrest. - Wat oneerlijk.
Jullie hebben allebei gelijk, maar laten we doorlopen.
's Nachts de hort op met jongens.
De brutaliteit. - Hou je kop.
Kan ik een dollar lenen? - Nee.
Hoezo? - Ik heb dorst.
Pak er gewoon eentje. Geeft niks. - Echt?
Citroen, druif of aardbei?
Goeie genade. Hier, sinaasappel.
Er gebeurt hier veel meer dan in New York.
Wat? - Je hebt een snee.
Is het erg? - Ja, heel erg.
Ziet het er raar uit?
Ja, heel raar.
Je ziet er precies hetzelfde uit.
Hoor je dat?
Wat doet u?
Dat is de Moerasweerwolf. Hij kan me ruiken.
Werkt niet. Ik moet me verstoppen.
Kom mee.
Doe iets.
Kom nou.
Snel.
Rennen.
Hij zit vlak achter ons.
Snel, hij haalt ons in.
Ik zit vast. Haal me eruit.
Wat doe je? - Geen tijd.
Haal me eruit. - Geen tijd.
Haal me eruit. Nee, rij door. Daar komt ie.
Ik kan niet sneller.
Rennen. We komen eraan.
Snel, opstaan.
Toe nou.
Daar komt ie niet door.
Rennen.
Op slot. - Hierlangs.
Alles oké.
Nog steeds oké.
Wie is dat? - M'n tante Lorraine.
Ik heb die beer doodgereden.
Het is een weerwolf.
Wat doe je hier?
M'n winkel ligt hierachter.
Ik kan je moeder en de politie niet bereiken. Niemand.
Volgens mij kennen we elkaar nog niet.
Ik ben Lorraine.
R.L. Stine.
Enorm bedankt. Je roekeloze rijstijl heeft ons het leven gered.
Stelt niks voor.
Tante Lorraine. Lorraine.
Zeg tegen de politie dat ze naar de school moeten komen.
Lukt dat? - Ja.
Nummers uitwisselen? - Doen we.
Dit is een slecht idee.
Wat was dat?
Gaat het? - Ja, het was een wortel. Niks engs.
Hoe kom je aan de bijnaam 'Champ'? - Het is geen bijnaam.
Heet je echt zo? - Ik heet eigenlijk Champion.
Heet je eigenlijk Champion?
M'n vader heeft brons gewonnen bij de Spelen van '92.
En m'n moeder was een topsprintster en wereldkampioen debatteren.
Daarom heet ik dus Champ.
Als je bang bent, hou ik je hand wel vast.
Jij bent de bangerik.
Het is maar een standbeeld. Niks aan de hand.
Er is niks.
Momentje.
Hij zit vast aan je jack.
Mijn held.
Ziezo. Los.
Wat is er?
Niks.
Weet je dat zeker?
Ja, er is echt niks.
Rennen.
Grafgeesten.
Ze komen dichterbij.
Hierheen.
Vooruit, snel.
Ik zit vast. Ga maar zonder mij.
Oké, succes.
Dat meende ik niet, Champion.
Wie denkt nou dat ik dat meen?
Trekken.
Ik maak die halvezool af. Waar is ie?
Wacht op ons, lafaard.
Het lukt je wel, Lorraine.
Zeg tegen de politie dat ze naar de school moeten gaan. Je kunt het.
Verkeerde deur.
Is hier iemand?
Aan alle agenten: ga naar de school, m'n neef zit in de problemen.
Hij en R.L. Stine weten misschien een oplossing hiervoor.
Hoort iemand me? - Ik hoor je wel.
Brigadier Slappy, tot uw dienst.
Mijn hemel. Jij bent... - Doe het niet.
...een pratende... - Zeg het niet.
...pop. - Je hebt het wel gezegd.
Je hebt het recht om te zwijgen.
M'n typemachine moet hier zijn.
Of toch daar. Laten we ons opsplitsen.
Hebt u uw eigen boeken weleens gelezen?
Hoeveel vitrinekasten kunnen er zijn?
Je raakt me aan. - Wacht even.
Hannah weet het niet, hè? - Wat?
Dat ze niet echt is.
Ze weet niet dat u haar verzonnen hebt.
Hoe kunt u dat doen? - Ik wou haar beschermen.
Dat is dan goed gelukt.
Mijn gave is een vloek. Het was zo eenzaam voordat Hannah er was.
Ze is anders.
Ik heb haar zo geschreven dat ze denkt dat ze echt is. En dat is ze ook voor mij.
Ik verwacht niet dat je het begrijpt.
Ik begrijp het wel.
Ik ben bang haar kwijt te raken.
En ik ben bang om alleen te zijn.
Toen ik jouw leeftijd had, ging ik mensen mijden.
Na de dood van m'n vader, sloot ik me ook af.
Misschien kunnen we allebei opnieuw beginnen.
Als we morgen nog leven.
Daar ben je. Alles oké? Je kijkt of je een geest hebt gezien.
We hebben de typemachine gevonden.
Liefje, ik heb je zo gemist.
Begin maar. - Wat is het verhaal?
De monsters verliezen, de goeien winnen.
Het moet een echt Kippenvel- verhaal zijn, verrassend en eng.
En persoonlijke groei van de held.
Zeg iedereen dat ze de school moeten barricaderen.
Waar ga jij heen? - Schrijven.
Slappy heeft het op mij voorzien. Ik heb een deadline. Letterlijk.
Ongelooflijk.
Pardon, mag ik er even langs?
Naar het podium.
Dus zo is een schoolfeest. - Meestal wordt er beter gedanst.
Maar zoiets, ja.
Zach.
Mam.
Ik kon jou en tante Lorraine niet bereiken.
Iedereen is in gevaar. We moeten de school barricaderen.
Het is echt waar. Ik ben Hannah, uw buurmeisje.
Iedereen, luister.
Luister goed.
Ik moet iets zeggen. - Ga weg.
Luister naar m'n beste vriend Zach.
Vertel het ze.
Dit klinkt gestoord...
maar Madison is overgenomen door monsters.
Het is echt waar.
Hij verzint het niet.
Alle wegen zijn geblokkeerd, bellen is onmogelijk...
en we zijn afgesneden van de buitenwereld.
Ze kunnen elk moment komen, dus we moeten...
Hij heeft gelijk, het is de Boeman. En hij peutert in z'n neus.
Ik verzin dit niet.
Een groot insect eet onze auto's op.
Ja, heel leuk. - Echt waar.
Ze zijn er.
Dit is pas een leuk feestje.
Jongens, rustig. Ik weet een oplossing, maar ik kan het niet alleen.
Hier, nodig de rest van onze vrienden maar uit voor het feest.
Die monsters zijn door R.L. Stine geschreven.
We moeten tijd winnen zodat hij een oplossing kan schrijven.
Hij kan heel snel schrijven.
'Het was een koude avond.'
'Het was koud die avond.'
Kom maar dichterbij.
Je wilt de show niet missen.
Barricadeer alle uitgangen, want de monsters mogen niet binnenkomen.
We hebben weinig tijd.
Gooi ze er maar op. Snel.
Al m'n vrienden op één plek. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.
Deze dag mag niet eindigen.
En dat hoeft ook niet.
Als we Stine uit de weg ruimen.
Aanvallen.
Wegwezen. Het houdt het niet.
Snel.
We komen in vrede. We komen in vrede.
We moeten ze helpen. - We moeten hier weg.
Waar ga je heen?
We zijn er...
geweest.
Nee, alsjeblieft.
Hoe deed je dat?
Zilveren vullingen. Toen ik tien was, heb ik een jaar m'n tanden niet gepoetst.
Weerwolfhaar.
Je hebt m'n leven gered, Chump.
Ik heet Champ.
Ik wou nog wel een knuffel, maar dit is ook prima.
Er zijn er te veel. - We gaan naar Stine.
Kom mee.
'Alle monsters waren samengekomen.
De vampiervleermuizen...
de bidsprinkhaan...
het masker...'
Vergeet je iemand?
Slappy.
Hoe heb je me gevonden?
Ik ken jou. Ik heb je gemaakt.
Of was het andersom? We lijken zo op elkaar.
'De hele school werkte samen om Slappy en z'n monsters te verslaan.'
Maar Slappy had andere plannen.
Pap.
Gaat het? - M'n vingers zijn gebroken.
Ik was bijna klaar.
Schrijf gewoon: 'Einde'. - Zo werkt het niet.
Monsters hebben de school overgenomen.
Ga rustig naar de voorraadkamer.
Ik herhaal: Ga rustig naar de voorraadkamer.
Dat doen we later wel. - Volg mij.
Rennen.
Hannah.
Doe dicht.
Gaat het? - Ja.
Kom mee.
Zij is een... - Ja, boeien.
Vooruit, snel. Doe dicht.
Hou die deur dicht.
Mam.
Alles oké?
Wat doen we nou? - Ik weet het niet.
Slappy heeft het op mij voorzien.
Ik lok ze mee in een van die bussen en dan zijn jullie veilig.
Ik ga mee. - Ik moet dit alleen doen.
Ik loop al m'n hele leven weg. Ik was zo boos dat ik die monsters heb gecreëerd.
Hou die deur dicht.
Maar ik ben niet boos meer. Het is mijn schuld.
Er moet een andere manier zijn.
Lieverd, ik moet mijn demonen onder ogen zien.
Ik geloof in u. - Hou je kop.
Ik bedoel, hou je kop.
SCHEIKUNDELAB
Ik heb een idee.
O, Papa. Je kunt niet aan ons ontsnappen.
Breng hem hierheen.
Heeft het gewerkt?
Nog niet.
Doe het dan.
Kom op.
High five.
Slecht idee.
Het is gelukt.
Doe voorzichtig, Zach.
We overleven dit wel. - Geen goed moment.
'Er was nog maar één plek om je te verbergen.'
Ik kan niet lopend typen. - Onthou het dan.
'Nog maar één plek: de speelhal.'
Die is er niet. - Dan was het het spookhuis.
We kunnen toch ook even aan een tafel gaan zitten?
Volg het geurspoor. Leid me naar Stine.
'Stine's ingenieuze plan werkte perfect.'
'Het spookhuis was doodeng, vooral voor de anderen.'
'Maar het bood bescherming tegen de echte monsters.'
Dat had je gedroomd.
Hij heeft ons gevonden. Volg mij.
Papa, je had geen afscheid genomen.
Je voor mij verstoppen is als je verstoppen voor jezelf.
Ik was je beste vriend en jij liet me in de steek.
Je sloot me op in de pagina's van een boek.
Je liet me jarenlang op een boekenplank staan.
De sleutel lag ernaast, maar je gebruikte 'm nooit.
Je bent niet echt. Ik heb je gecreëerd.
Ik kan je eruit schrijven.
Ik heb dit monster speciaal voor jou bewaard.
Zeg maar hallo tegen m'n gelatineuze vriendje.
Het Kloddermonster. Zorg dat hij je niet aanraakt.
We moeten hoger. - Het reuzenrad.
Zach, ga maar vast. Ik hou ze tegen. Maak het boek af.
Wat moet ik schrijven?
Wat is het einde? - Wat er nu gebeurt.
Je kunt het. Maak er een eind aan.
Pap.
Het komt wel goed. We moeten het boek afmaken.
Niet fijn, hè?
Daar gaat ie dan.
Fijn, hè, Papa? De wereld is net buiten handbereik.
Maar je kunt je niet bewegen. Je zit vast.
Zo voelde het om in je boeken gevangen te zitten.
Het boek, waar is het?
'De monsters kwamen bij elkaar. Zach sloot z'n ogen...
en de monsters werden teruggezogen in de wereld van papier en inkt.'
Sneller typen. - Ik doe dit voor het eerst.
Ze komen eraan. - Maak het af.
'Een voor een verdwenen de monsters terug in het boek.'
'En ze werden nooit meer...
teruggezien. Einde.'
En nu? - Dat weten we zo.
We gaan allemaal dood.
Hou je vast.
Hou je goed vast.
Waar zit de gordel?
Kom.
Niks aan de hand.
Snel, alle monsters komen eraan.
Alle monsters. - Waar wacht je op? Doe het open.
Ik moet je iets vertellen en je zult het niet...
Open het boek. - Nee, want dan...
Dan sta ik voor eeuwig ergens op een plank.
Wist je het?
Hoe vaak kan een meisje 16 worden?
Het is tijd voor een nieuwe stap.
Doe het boek open, bangerik.
Nee.
Dan doe ik het wel open.
Ik heb je.
Als ik je stevig vasthoud... - Laat me los.
Slappy is niet happy.
Stine ook niet.
Stomme pop.
Ik zie je in je dromen.
Het komt wel goed.
Ik zal altijd in je verbeelding zijn, waar ik thuishoor.
Alleen jammer dat we nooit hebben gedanst.
Doorlopen.
Welkom terug op school.
Alles is weer normaal.
Ik geef je een minuut voorsprong.
Hoeft niet, mam.
We gaan wel samen.
Heel volwassen.
Je vindt het leuk.
Maak je niet druk. Je ziet er goed uit, je ruikt lekker.
Wat is dat?
Ik wrijf mezelf elke ochtend in met koriander.
Natuurlijk, sexy salsaatje van me.
Ik ga naar m'n werk. Ik had nog iets voor je.
Hier.
Hij ging te ver.
Hebbes.
Mijn naam is Mr R.L. Stine. Ik ben jullie nieuwe leraar Engels.
Mr Boyd herstelt nog van de verwondingen die hij opliep...
bij een aanval van een gemuteerd insect.
Elk verhaal kan worden onderverdeeld in drie afzonderlijke delen
Het begin...
het midden...
en de wending.
Hallo, Mr Stine. - Hallo, Mr Black.
Wie is dat? - De nieuwe toneeldocent.
Mag ik u wat vragen? - Natuurlijk.
Mist u haar? - Ik denk elke dag aan haar.
Maar ze zal altijd hier zitten.
En daar.
En hier.
En ook hier.
En ook daar.
Ik heb misschien nog één boek geschreven.
Ben je echt?
Ben je teruggekomen? - Je moet nog met me dansen.
Kom mee.
DE WRAAK VAN DE ONZICHTBARE JONGEN
U was mij vergeten.
DE WRAAK VAN DE ONZICHTBARE JONGEN
blu-ray rip @ 23.976 fps Ondertiteling: Peter Bosma https://subscene.com